Ayvalik
Ayvalik, küçük sakin bir plaj kentidir, zeytinyağının ve sabunun, yapıldığı ÅŸehir ve yer balık avlamak. Ayvalik minnetle, Türkiye’de diÄŸer alanların üzerinde ziyaret edilen bitmiÅŸ-geliÅŸme esirgendi. Küçük ÅŸehrin hala, hala WWI’den sonraya kadar Yunanlar tarafından yaÅŸandığı gibi onların Yunan komÅŸularına yakın baÄŸlantıları var. Burada sakin kiliseler vardır, Taksiyarhis kilisesi gibi, ve dar kaldırım taşı caddeleri ve yaÅŸlı taÅŸ evlerini yürümesi için bir zevktir. Ayvalik, Ege Türkiye kıyısında Izmir’den kuzeyde saptanır, ve bir feribotun, Yunanistan’da Lesvos adasına müsait olduÄŸu buradandır. Yakın, (Cunda adası) Alibey Adasi’dir, terk edilmiÅŸ Yunan kiliseler, ve yaÅŸlı taÅŸ evlerinde küçük deniz kenarı lokantalarına hangisinin böbürlendiÄŸi. Ayvalik ve onun taÅŸ evleri, 330 B.C.’den beri alanda orada olan sakinlerin canlı artıkları Ayvalik’in etrafında 22 adadır. Bu ada ve onun daha küçük adacıkları, Hecatonnesi olarak Yunanlar’a bilindi, ve Apollo’nun onurunaydı. Ada, isim bilginin tanımasında Alibey’e verildi. 1922′de Ayvalik’i serbest bırakmakta yardımcı olan Alibey. Adanın kuzey parçası, eski Yunan bir tapınak ve bir Genoese gözetleme kulesinin yıkıntılarıyla bir doÄŸa rezervini oluÅŸturur, ve baÅŸka bir yakın cazibe, Seytan Sofrasi’nin görüşüdür (Åžeytanın masası).
